Główne szlaki żeglugowe w handlu światowym

Znaczenie żeglugi morskiej

Usługi transportu morskiego przewożą ponad 80 procent wszystkich produktów będących w handlu światowym. W rzeczywistości handel morski jest ogromną częścią tego, co sprawia, że ​​świat się kręci. Ubrania, które nosisz, samochód, którym jeździsz (i paliwo), telewizor, który oglądasz, i telefon komórkowy w dłoni prawdopodobnie pochodzą z krajów takich jak Chiny, Japonia, Niemcy i Wielka Brytania. Ale czy kiedykolwiek myślałeś o szlakach żeglugi morskiej, aby zapewnić szybką i bezpieczną dostawę? Dowiedz się, które szlaki morskie są najpopularniejsze, i dowiedz się, jakie rodzaje statków poruszają się po tych ścieżkach oraz jaki rodzaj ładunku przewożą.

Główne szlaki żeglugowe na świecie

Naturalne i stworzone przez człowieka szlaki wodne przynoszą korzyści handlowi międzynarodowemu, zapewniając szybki czas żeglugi i łatwiejszy, opłacalny sposób przemieszczania towarów. Osiem poniższych tras daje wgląd w jedne z najbardziej ruchliwych i najpopularniejszych szlaków żeglugowych dla oceanicznych statków towarowych.

Kanał La Manche

Znany jako najbardziej ruchliwy szlak żeglugowy na świecie, Kanał La Manche oddziela Anglię od Francji i łączy Morze Północne z Oceanem Atlantyckim. Kanał ma 56 km długości, od 32 do 240 km szerokości i 150-400 stóp głębokości. Około 500 statków codziennie przepływa kanałem, co czyni go krytycznym szlakiem w europejskiej sieci żeglugowej.

W najwęższej części Kanału La Manche znajduje się Cieśnina Dover, która łączy Bałtyk i Morze Północne. Ponad 400 statków codziennie korzysta z tej cieśniny, przewożąc produkty takie jak zboża, minerały, stal i ropa.

Cieśnina Malakka

Cieśnina Malakka to wąskie 880 km i jest to najkrótsza trasa między oceanami Pacyfiku i Indii. Łączy główne gospodarki azjatyckie, takie jak Indie, Indonezja, Malezję, Singapur, Chiny, Japonię, Tajwan i Koreę Południową. Cieśnina Malakka to druga najbardziej ruchliwa droga wodna na świecie, którą każdego roku przepływa ponad 83 000 statków. W 2016 r. Codziennie przez cieśninę przepływało 16 milionów baryłek ropy , co czyni ją również głównym wąwozem ropy. Inne towary transportowane przez tę cieśninę to węgiel, olej palmowy, indonezyjska kawa i skroplony gaz ziemny.

Kanał Panamski

Kanał Panamski to sztuczne przejście zaprojektowane w celu skrócenia czasu tranzytu między oceanami Pacyfiku i Atlantyku. Ma około 90 km długości, 16 km szerokości i podróż zajmuje około 10 godzin ( wymagane są opłaty drogowe ). Przed ukończeniem w 1914 roku statki pływałyby wokół Przylądka Horn na południowym krańcu Ameryki Południowej, zwiększając liczbę podróży o 2000 do 8000 mil morskich (lub około 2300 do 9200 mil), w zależności od pochodzenia i przeznaczenia.

W 2016 roku otwarto rozbudowę Kanału Panamskiego, aby umożliwić przepłynięcie statkom towarowym przewożącym do 14 000 TEU (dwudziestostopowych jednostek równoważnych). Poprzez system trzech śluz (Miraflores, Pedro Miguel i Gatun) statki podnoszą się do poziomu jeziora Gatun (85 stóp nad poziomem morza), aby powrócić na Ocean Spokojny. Każdego roku po Kanale Panamskim pływa ponad 14 000 statków , przewożących oleje i tłuszcze roślinne, żywność w puszkach i mrożonych, chemikalia i chemikalia naftowe, tarcicę, części maszyn i zboża.

Kanał Sueski

17 listopada 1869 roku otwarto 120-milowy ręcznie zbudowany Kanał Sueski, tworząc najkrótszą drogę morską między Oceanem Atlantyckim i Indyjskim. Bez tej trasy statki musiałyby podróżować po afrykańskim Przylądku Dobrej Nadziei (czas tranzytu zwykle trwa 24 dni w porównaniu do 16 godzin kanału). Dziś jest uważany za jeden z najczęściej używanych szlaków żeglugowych na świecie, przez który codziennie przepływa ponad 100 statków. W rzeczywistości w 2016 r. 3,9 mln baryłek ropy dziennie przepływało przez Kanał Sueski; aw 2017 roku przewieziono ponad 900 000 ton ładunku . Najczęściej przewożone towary to ropa, węgiel, metale, drewno, rośliny oleiste, cement i nawozy.

Niedawne rozszerzenia pozwalają na przepłynięcie statkom o głębokości do 20 metrów, wysokości 67 m, szerokości77 m i 240 000 ton nośności. Kanał nie może regulować ruchu dwukierunkowego. Zamiast tego statki podróżują w jednym konwojach w kierunku północnym i dwóch w kierunku południowym przez okres 24 godzin. W Ballah-Bypass w pobliżu El Qantara w Wielkim Gorzkim Jeziorze znajduje się jedno przejście. Urząd Kanału Sueskiego Arabskiej Republiki Egiptu jest właścicielem i operatorem Kanału Sueskiego oraz pobiera opłaty drogowe .

Cieśnina Bosfor

Turecka Cieśnina Bosfor łączy Morze Czarne z Morzem Marmara, ostatecznie łącząc się z Oceanem Atlantyckim. Stanowi granicę między Europą a Azją i ma międzynarodowe znaczenie dla handlu ropą naftową, handlem i wojskiem. Cieśnina ma 19 mil długości, 120-408 stóp głębokości i maksymalną szerokość 2,3 mil. Każdego roku po Bosforze pływa ponad 48 000 statków, około 132 dziennie. Typowe statki przepływające przez te statki obejmują drobnicowce, masowce, chemikaliowce, kontenerowce, statki do przewozu zwierząt i gazowce. Ale ze względu na szerokość i długość cieśniny istnieją pewne ograniczenia dotyczące statków .

Cieśnina Ormuz

Cieśnina Ormuz łączy Zatokę Omańską z Zatoką Perską. Składa się z dwóch pasów, które obsługują ruch przychodzący i wychodzący, a oddziela je dwumilowa strefa buforowa. Ormuz jest również krytycznym pasem transportu ropy. W 2016 r. Całkowity przepływ ropy naftowej wzrósł do rekordowego poziomu 18,5 mln baryłek dziennie – czyli około 30% całkowitego światowego zużycia ropy. Dostarczany jest głównie na rynki azjatyckie, takie jak Chiny, Japonia, Indie, Korea Południowa i Singapur.

Cieśniny Duńskie

Cieśniny Duńskie to system trzech kanałów – Oresund, Wielki Bełt i Mały Bełt – które łączą Morze Północne i Bałtyk. Wielki Pas to najszerszy kanał i główne przejście dla dużych statków. Cieśniny Duńskie mają kluczowe znaczenie dla transportu ropy między Rosją a Europą. W rzeczywistości w 2016 r. Przez Cieśniny Duńskie przepływało około 3,2 miliona baryłek ropy naftowej i produktów ropopochodnych.

Saint Lawrence Seaway

Uważany za najważniejszy szlak żeglugowy w Ameryce Północnej, tor wodny St. Lawrence Seaway łączy Ocean Atlantycki z Wielkimi Jeziorami. Wielkie Jeziora i rzeka Św. Wawrzyńca razem tworzą najdłuższy na świecie system nawigacji o głębokim zanurzeniu. Rozciąga się na 70000 km w Ameryce Północnej i bezpośrednio obsługuje Ontario, Quebec, Illinois, Michigan, Ohio, Indiana, Wisconsin, Nowy Jork i Pensylwania. Każdego roku tę trasę pokonuje ponad 160000 ton surowców, towarów rolnych i wyrobów gotowych. Ilość przepływających produktów sprawia, że ​​jest to kluczowa sieć handlowa między USA, Kanadą i ponad 59 rynkami zamorskimi.