Zasady dobrego jedzenia

Niania mojego syna zakochała się w moim gotowaniu. Wyszła wczoraj z kuchni, wykrzykując: „Nigdy nie jadłam tak dobrego jedzenia, jak to, które przygotowujesz. Nie wiem, co z tym robisz ”. Chociaż nie mogę odmówić szansy zebrania pochwał, ten post nie jest o moim gotowaniu w takich. Jest to raczej poszukiwanie inspirowane autentycznym pytaniem niani „Nie wiem, co z nią robisz”, nad tym, co sprawia, że ​​jedzenie jest dobre.

Jako smakosz i pełen pasji domowy szef kuchni, często zastanawiałem się nad zaletami jedzenia, które ludzie lubią i z przyjemnością reagują na jego smak. Poniżej znajduje się kilka moich przemyśleń na temat tego, co robię, aby uzyskać pożądany efekt, a także na to, co obserwuję, kiedy próbuję dobrego jedzenia. Rozwijam ten temat, mając na uwadze, że gotowanie i jedzenie to relacja wzajemności między kuchenką a jedzącym, dlatego zachęcam do przeczytania go z tą samą intencją.

Zapach

Pamiętam mój pierwszy prawdziwy moment uważności dotyczący jedzenia. Było to kilka tygodni po rzuceniu nałogu palenia i siekałem bakłażana w mojej małej londyńskiej kuchni. Kiedy kroiłam świeże warzywo, zapach zalał moje zmysły, stał się perfumem, przyprawił mnie o zawrót głowy zmysłową przyjemnością. Zapach przywołał wspomnienia, przypomniał mi o szczęśliwych czasach i sprawił, że poczułem, że należę do świata. Tak, rzeczywiście, ponieważ wspomnienie jedzenia bakłażanów z rodziną w dzieciństwie przypomniało mi, że należę do wspólnoty, do miejsca i czasu. Ta krótka chwila uważności zaowocowała połączeniem z posiłkiem, który w końcu podarowałem mężowi i przyjaciołom, posiłek stał się moją historią i dobrze pamiętam miłość, spokój, słodkie podekscytowanie, jakie włożyłem w jego przygotowanie. Rezultatem była już deklaracja miłości dla przyszłych zjadaczy. Ten moment sprawił, że konsekwentnie skupiłem się na zapachu produktów, których zwykle używam w jedzeniu, co przyniosło lepsze spojrzenie na moje gotowanie. Jednak nic takiego by się nie wydarzyło, czy nie powinienem wyeliminować czynnika, który uniemożliwiał mi dostrzeżenie zapachu palenia. Chciałbym również dodać, że wielu z nas narzeka dzisiaj, że warzywa z supermarketu nie mają tego samego zapachu ani smaku, co warzywa ogrodowe. Myślę, że do pewnego momentu tak jest. Nie chodzi tylko o to, że warzywa tracą zapach i smak w procesie nowego rolnictwa, ale także o to, że tracimy zdolność węchu lub smaku z powodu chemikaliów, które spożywamy lub jesteśmy narażeni na codzienne działanie. Jednak odrobina uważności i skupienia przywróci radość z wąchania jedzenia.

Prosta kanapka może zachwycać swoim smakiem! Kanapka od Żółtej Żyrafy.

Smak

Istnieje cały świat badań nad smakiem, a dane są absolutnie fascynujące i odkrywcze dotyczące naszych zachowań żywieniowych. Jednak dla większości z nas smak może mieć dość abstrakcyjny sens. Pytania takie jak skąd mam wiedzieć, że czuję to samo, co inna osoba próbująca tego samego produktu, lub skąd mam wiedzieć, że mam rację, kiedy mówię, że coś smakuje dobrze lub nie, mogą być dość kuszące do debaty. Chociaż indywidualnie możemy nie mieć wyższych fizycznych zdolności smaku, natura troszczyła się o żywe stworzenia, tworząc najbardziej imponujący mechanizm przetrwania: identyfikację cech tego, co jemy. Gdybyśmy wrócili do naszych naturalnych zdolności, poznalibyśmy poprzez smak, czy dana potrawa jest trująca, czy nie, jak jest pożywna i odważę się przypuszczać, że smak mógłby również pomóc w ocenie ilości pożywienia potrzebnego w różnych okolicznościach życia . Ponownie, z powodu chemikaliów i sposobu, w jaki odżywiamy się dzisiaj, mogliśmy stracić część naszych naturalnych zdolności smakowania jedzenia. Jednak mocno wierzę, że praktykowanie uważnego i skoncentrowanego jedzenia może przynieść spektakl przyjemnych chwil. Przybyłaby również niesamowita paleta produktów spożywczych, aby stworzyć silną architekturę tego, jak jemy i jak pielęgnujemy nasze ciała i umysły.

Czas

Większość przepisów powie Ci, jak długo należy gotować różne potrawy. Ale musimy też wykorzystać nasz instynkt i odnieść się do tego, jak nasze kubki smakowe reagują na określone tekstury i smaki. Na przykład wolę marchewki mniej ugotowane, ponieważ reaguję na ten określony smak marchewki w trakcie gotowania. Mój przyjaciel lubi mniej ugotowany ryż, podczas gdy inni jedzą go tylko wtedy, gdy jest dobrze zrobiony. Wszyscy znamy różnorodność upodobań, jeśli chodzi o stek wołowy.

Po upewnieniu się, że ugotowałeś wystarczająco dużo, aby zabić bakterie, czas staje się kwestią techniki, pożądanego wyniku i kreatywności.

Wygląd

Mój stosunek do jedzenia wiąże się również z malarstwem. Mój mąż jest artystą wizualnym i jeśli jest coś, co lubię bardziej w jego obrazach niż sam obraz, to sam proces malowania: te chwile, kiedy miesza kolory, kiedy wprowadza różne substancje, które tworzą różne tekstury i gęstości, moment przełącza pędzle, aby uzyskać określone efekty, plamy i linie, zapach, który nauczyłem się lubić. I to też lubię w jedzeniu. W trakcie gotowania z przyjemnością używam składników o różnych kolorach i fakturach, wycinam różne kształty w warzywa, które układają się w gustowną układankę, próbuję różnych technik zachowania kolorów i form, a na koniec prezentuję potrawy w sposób, który jest atrakcyjny zarówno dla oka, jak i dla smaku. Jako artysta zawsze lubiłem ten proces bardziej niż wynik, z całą mieszanką myśli, emocji i występów, które składają się na tworzenie dzieła sztuki. Tworzenie przybiera dla mnie postać szczęścia. Przygotowanie posiłku może być źródłem szczęścia dla wielu z nas, jeśli zdecydujemy się na artystyczne zaangażowanie w ten proces.

ciasto świąteczne

Wspomnienia

W fascynującej książce „Pierwszym kęsie. Jak uczymy się jeść ”autor mówi o pamięci jako o jednym z najważniejszych aspektów kształtowania naszych zachowań żywieniowych w wieku dorosłym. Pomijając fakt, że percepcja jedzenia angażuje wszystkie nasze zmysły, co sprawia, że ​​pamięć o jedzeniu jest jedną z najsilniejszych, jakie mogliśmy mieć, nasze nostalgiczne pragnienia jedzenia są powiązane z najmilszymi wspomnieniami ludzkimi, z dzieciństwa. Dzieciństwo to miejsce, w którym uczymy się jeść, kiedy odkrywamy, jak to jest jeść i jak jedzenie sprawia, że ​​się czujemy. W wieku dorosłym bardzo rzadko cieszymy się jedzeniem, którego nienawidziliśmy jako dzieci, ale prawie zawsze jest tak, że największą wygodą jest jedzenie, które kochaliśmy jako dzieci.

Mieszkając w Londynie, zawsze fascynowało mnie to, jak wiele kultur, z których część jest w konflikcie, jest w stanie żyć wbrew logice lub emocjom. To dla mnie pewne, Londyn to pozytyw, idealny Babilon. Siedząc w restauracjach i zatłoczonych miejscach, obserwując ludzi, poczułem, że mogą tu mieszkać razem, ponieważ mają dostęp do jedzenia z domu. Dopóki mogą jeść swoje wspomnienia, są pocieszeni egzystencją w sytuacjach, które inaczej są dla nich nie do pomyślenia. Dopóki masz jedzenie z dzieciństwa, z domu, czujesz, że pasujesz nawet w najdziwniejszych miejscach.

Kontekst podania

Czy to impreza? Czy to świąteczny obiad? Czy jest 3 w nocy, kiedy jesteś zmęczony i dziecko Cię obudziło? Czy to stacja kolejowa? Czy jesteś samotny i przygnębiony? Czy jesz obiad w pracy obok wściekłego szefa? Czy to piątek wieczorem i spotykasz kogoś, kogo kochasz? Czy to wakacje w ciepłym raju? Czy to tłusty fast food czy luksusowa restauracja? Czy w każdej z tych sytuacji masz słony kawałek gotowanego ziemniaka lub kawałek chleba i powiedz mi, jak to smakuje? Stan twojego jelenia, miejsce i ludzie wokół ciebie uczynią z kawałka chleba najbardziej niesamowitego jedzenia na świecie lub bezsmakowej rzeczy, jaką kiedykolwiek jadłeś.

Zawarłem ze sobą pakt, aby unikać jedzenia, kiedy jestem zdenerwowany, kiedy jestem w miejscu, którego nienawidzę lub w otoczeniu ludzi, w których nie czuję się dobrze. W ten sposób upewniam się, że nie stwarzam sobie złych doświadczeń z jedzeniem.

Poza tym dla mnie wszystkie potrawy smakują o wiele lepiej, gdy dzielę się z ludźmi, których kocham.

Technika

Podczas rozmowy z profesjonalnym szefem kuchni przypomniałem sobie, że większość domowej kuchni opiera się bardziej na przyzwyczajeniu niż na wiedzy. I to niesamowite, jak przyjmujemy za pewnik przygotowanie posiłków. Wszyscy gotujemy. Większość ludzi na świecie wykonuje co najmniej czynności zbliżone do gotowania, takie jak gotowanie jajka lub opiekanie kromki chleba. A zdecydowana większość kobiet i wielu mężczyzn codziennie angażuje się w czynności związane z przygotowywaniem posiłków lub gotowaniem na poważnie. Ogromna dystrybucja przyrządzania posiłków sprawiła, że ​​pobłażaliśmy sobie z powodu braku wiedzy i zapomnieliśmy o nauce o tym. Wciąż badam różne techniki i podejścia i od czasu do czasu lubię kwestionować własne nawyki i badać, jak można je ulepszyć lub zmienić. Na przykład – i to tylko po to, aby podzielić się moim własnym procesem myślenia o jedzeniu i nie powiedzieć, że może to działać również dla Twojej rodziny – wolę pieczenie w piekarniku zamiast gotowania lub smażenia. Podczas gdy mojemu mężowi trudno było zaakceptować pieczone w piekarniku „smażone ziemniaki”, sznycel lub klopsiki, łatwo stało się to normą i teraz cieszymy się smakiem, unikając smażonych na oleju potraw. Kiedy myślę o technice, myślę również o tradycjach. Na przykład, podczas gotowania indyjskich potraw nauczyłem się, że uprzednie smażenie zmielonych przypraw poprawia ich smak. Dyskusja mogłaby być kontynuacją podróży po setkach tradycji kulinarnych, ale głównym wnioskiem z tego tematu jest zaproszenie do przemyślenia i poważnego potraktowania techniki gotowania. A jeśli go nie masz lub nie możesz zawracać sobie głowy wyborem, po prostu postępuj zgodnie z przepisem, tak jak z przepisu. Obiecuję, że dzięki temu jedzenie będzie o wiele przyjemniejsze.

Odżywianie

Kultury żywieniowe na całym świecie opierały się na konieczności, geografii, środowisku, relacjach z naturą i światem, kontekście politycznym, rozwoju intelektualnym, wierzeniach religijnych i tak dalej. Jednak dzisiaj „zmieszaliśmy i dopasowaliśmy” wszystko pod względem produktów, przeciwstawiliśmy się naturze i odkryliśmy na nowo geografię. Nie zrozum mnie źle, uwielbiam kupować mango. Ale to bogactwo produktów w połączeniu z kontekstami politycznymi, modą i trendami zdrowotnymi zmieniło większość naszych kultur żywieniowych w sposób, który sprawia, że ​​zapominamy o tym, co jest naprawdę ważne, a mianowicie: odżywianiu. Raczej jemy dla smaku, dla podniecenia lub z przyzwyczajenia, niż świadomie przyjmując strategię żywieniową dla naszego odżywiania. Podczas gotowania przez większość czasu biorę pod uwagę potrzeby żywieniowe mojej rodziny; w matematyce gotowania dodaję białka, błonnik, węglowodany, minerały, witaminy. Staram się śledzić nasze działania i ile energii dostarcza moje jedzenie.

Kultura

Wracam do fascynacji Londynem i jedzeniem. Możliwość poznania wielu kultur kulinarnych bez dalekich podróży to dla mnie coś pięknego marzenia. Planowałem wycieczki do różnych etnicznych restauracji i szukałem informacji o jedzeniu, które miałem zamiar zjeść, rozmawiałem z szefem kuchni lub osobami jedzącymi w tej restauracji, starałem się jak najwięcej zrozumieć o grupie ludzi poprzez sposób, w jaki oni Przygotuj jedzenie. I tu właśnie różnice sprawiają, że doświadczenia są potężne. Najpopularniejszym jedzeniem, które spotykałem w etnicznych restauracjach, jest ryż i pszenica. Ale różnica w ich przygotowaniu opowiada historie i historie społeczności. W ten sposób uświadomiłem sobie, że ryż nie może być już nudny, skoro ma tyle historii do opowiedzenia.

Kiedy mówię o kulturach żywieniowych, mam na myśli nie tylko żywność etniczną lub regionalną, ale także trendy, które zmieniają sposób odżywiania się różnych pokoleń ludzi, w oparciu o ich wartości społeczne, ekonomiczne i polityczne. W dzisiejszych czasach, jeśli mieszkasz w zachodnim lub zachodnim kraju, jedzenie awokado i jarmużu może być kwestią statusu społecznego, chleb, który jesz, mówi o twojej sytuacji finansowej, jedzenie mięsa lub jego niejedzenie może budzić polityczne pytania i tak dalej.

Składniki

Zostawiłem to na koniec, ponieważ uważam, że jakość składników to zdecydowanie najważniejsza zasada dobrego jedzenia. Niania mojego syna przyniosła z ogrodu papryki. Wypicie tego surowego, wciąż zielonego pieprzu przeniosło mnie w dzieciństwo do czasów, kiedy ścigałem targi rolne w moim mieście urodzenia, Konstancy. Ale reakcja na ugryzienie papryki wiązała się nie tylko ze wspomnieniem o nim. Rzeczywisty smak świeżości, przypływ smaków pękających na moim języku, chrupiący dźwięk ugryzienia w tłustym, mocnym błysku warzywa, soczysty plusk aromatyzowanego płynu przeskakującego po całym ciele, pełnia zmysłów. Gotowanie z takim składnikiem zaowocowało daniem rozgrzewającym, pełnowartościowym, odżywczym i pielęgnującym, zachwycającym każdą komórkę naszego nasyconego organizmu.

Jedzenie jest dobre, kiedy angażujemy umysł, emocje i instynkty w pracę, aby stworzyć produkt miłości. Radość z gotowania sprawia, że ​​jedzenie jest o wiele bliższe temu, by było dobre. Chciałbym dodać, że gotowanie dobrego jedzenia może wiązać się z talentem, nauką, praktyką, a nawet szczęściem, ale rzadko jedzenie jest naprawdę dobre, jeśli zjadacze nie są podobnie utalentowani lub uważni w sposobie, w jaki je spożywają.