Znaczenie kultury


Co to jest kultura:

Kultura odnosi się do zbioru dóbr materialnych i duchowych grupy społecznej przekazywanych z pokolenia na pokolenie w celu kierowania praktykami indywidualnymi i zbiorowymi. Obejmuje język, procesy, sposoby życia, zwyczaje, tradycje, zwyczaje, wartości, wzorce, narzędzia i wiedzę.

Funkcją kultury jest zapewnienie przetrwania i ułatwić dostosowanie obiektów znajdujących się w otoczeniu.

Każda kultura uosabia wizję świata w odpowiedzi na rzeczywistość, w jakiej żyje grupa społeczna . Nie ma zatem żadnej niekulturowej lub „niewykształconej” grupy społecznej. Istnieją różne kultury, a w ramach tych różnych grup kulturowych, nawet w odniesieniu do kultury dominującej.

Termin kultura jest również używany w ograniczonych zmysłach , albo w odniesieniu do wartości i nawyków rządzących określonymi grupami, albo w odniesieniu do wyspecjalizowanych obszarów wiedzy lub działalności. W obu przypadkach wyrazowi kultura zawsze towarzyszy kwalifikujący przymiotnik .

Na przykład:

  • kultura polityczna : „Nasz kraj cierpi z powodu mesjanistycznej kultury politycznej”.
  • kultura organizacyjna : „Nasza kultura organizacyjna opiera się na pomaganiu ludziom”.
  • kultura fizyczna : „Szkoła musi zapewnić dzieciom kulturę fizyczną”.


Pochodzenie terminu kultura


Pojęcie kultury zmieniało się na przestrzeni dziejów. W swoim etymologicznym pochodzeniu słowo kultura pochodzi od łacińskiego cultus, co oznacza „uprawa” lub „uprawiany”. Termin ten jest imiesłowem przeszłym słowa colere, które oznacza „kultywować”.

W średniowieczu kultura wyznaczała ziemię uprawną. W renesansie pojawiła się idea człowieka „kultywowanego”, czyli człowieka wykształconego w zakresie literatury i sztuk pięknych.

Od XVIII wieku w odniesieniu do wiedzy oświeconej zaczęto systematycznie używać terminu kultura. W XIX wieku kultura obejmowała także dobre maniery i obyczaje.

Wraz z rozwojem nauk społecznych w XX wieku poszerzał się sens kultury, aż do znalezienia tego, który jej przypisujemy dzisiaj.

Elementy kultury

Każda kultura składa się z zestawu podstawowych elementów. Najważniejsze z nich to:

Elementy poznawcze: odnosi się do wiedzy zgromadzonej w określonej kulturze w celu przetrwania wbrew naturze i przystosowania się w grupie społecznej.


Przekonania: obejmuje zestaw pomysłów ustalonych przez grupę kulturową na temat tego, co jest prawdą, a co fałszem . Jest powiązany z systemem wartości.


Wartości: są to kryteria, które służą jako modele oceny zachowania, ponieważ kierują zasadami i postawami uznawanymi za akceptowalne lub niedopuszczalne, aby zagwarantować ciągłość grupy.
Normy: są to określone kodeksy działania, które regulują relacje między jednostkami w oparciu o wspólne wartości.

Obejmuje system sankcji . Istnieją dwa rodzaje reguł:


Normy nakazowe : wskazują obowiązki i obowiązki.
Zasady zakazujące : wskazują, czego nie należy robić.


System znaków i symboli: wszystkie są arbitralnymi i skonwencjonalizowanymi zasobami komunikacyjnymi, których używa grupa społeczna do przekazywania wiadomości. Możemy wymienić język , pismo , znaki graficzne i symbole .
Nienormatywne formy postępowania: to cechy behawioralne, które odróżniają jedną grupę społeczną od drugiej, nawet w ramach wspólnej kultury. Nazywa się to idiosynkrazją .
Inne podejścia do zjawisk kulturowych ustanawiają jako elementy kultury:

Kultura niematerialna lub duchowa odpowiada kulturze przekazywanej przez tradycję ustną. Na przykład:

  • system wierzeń;
  • wartości;
  • język;
  • muzyka;
  • prawa itp.


Kultura materialna to taka, która jest reprezentowana w sposób materialny, na przykład technologia, dobra konsumpcyjne kultury i dziedzictwo materialne. Na przykład:
architektura;

  • sztuki plastyczne;
  • odzież;
  • kuchnia;
  • przybory;
  • broń itp.
  • Charakterystyka kultury


Wszystkie kultury charakteryzują się wspólnym szeregiem elementów, wśród których możemy wskazać następujące:

obejmują całość ludzkich praktyk ;

  • powstają w opozycji do natury (instynkt kontra wiedza);
  • reprezentują wizję świata ;
  • są wyrażone symbolicznie ;
  • zapewniają porządek społeczny ;
  • ich przetrwanie zależy od komunikacji ;
  • utrwalają tradycje ;
  • są dynamiczne , to znaczy przekształcają się;
  • są mniej lub bardziej otwarci , czyli podatni na wpływ innych kultur. W związku z tym podlegają procesom:
  • inkulturacja ;
  • transkulturacja ;
  • akulturacja ;
  • inkulturacja.


Rodzaje kultury


Kulturę można klasyfikować według różnych kryteriów. Będzie to zależało od celu badań i podejścia teoretyczno-ideologicznego. Zwykle kultury są klasyfikowane według tematów , to znaczy spraw zbiorowego zainteresowania. Najczęstsze sposoby klasyfikowania kultury są następujące:

Zgodnie z sensem historycznym

Odnosi się do kultur w ograniczonym czasie. Transformacja kulturowa nie oznacza całkowitego rozpadu kultury, ale jej przystosowanie do zmian historycznych.

Na przykład:

  • kultura renesansu;
  • kultura baroku;
  • kultura średniowieczna.
  • W sensie antropologicznym
  • kultura
  • Akropol w Atenach, Grecja.

Odnosi się do kultury kompleksowo identyfikującej ludzi.

Na przykład:

  • Kultura egipska;
  • Kultura Inków;
  • Kultura grecka;
  • Kultura Zachodu;
  • kultura orientalna itp.
  • Zgodnie z paradygmatem religijnym
  • kultura

W antropologii religii kultury klasyfikuje się zgodnie z rodzajem wypracowanego paradygmatu religijnego. Do tych kategorii należą kultury monoteistyczne i kultury politeistyczne.

Na przykład:

Kultury monoteistyczne:

  • Kultura żydowska;
  • Kultura chrześcijańska;
  • Kultura muzułmańska.
  • Kultury politeistyczne:

Kultura hinduska;
starożytna kultura grecko-rzymska.
Zgodnie ze znajomością pisania
kultura
Pismo egipskie hieroglificzne.

Innym sposobem klasyfikacji kultur jest ich znajomość pisania. Terminy kultury ustne lub kultury literackie są używane w odniesieniu do kultur, które nie mają systemów pisma. Ci, którzy posiadają lub posiadali systemy pisma, nazywani są kulturami pisanymi .

Na przykład:

Kultury agraficzne:

Rdzenna kultura Yanomani (Wenezuela)
Kultury pisane:

  • Kultura egipska (pismo hieroglificzne);
  • Kultura mezopotamska (pismo klinowe).
  • Zgodnie z trybem produkcji
  • kultura
  • Pola upraw ryżu w Chinach.

Kultury ulegają transformacji wraz ze sposobami ich produkcji lub odwrotnie. Wśród nich możemy wymienić następujące typy:

Kultury nomadów: te, które polegają na polowaniu i zbieractwie, z powodu których często migrują.
Przykład: kultura Chichimeca w Meksyku.
Kultury rolnicze: te, które stały się osiadłe dzięki rozwojowi technologii rolniczej i hodowlanej.
Przykład: kultura chińska.
Kultury miejskie: te, które powstały w ośrodkach miejskich zarządzanych przez działalność komercyjną.
Przykład: kultura renesansu lub kultura współczesnych miast.
Kultury przemysłowe: te, które stosują sposoby produkcji przemysłowej na masową skalę.
Przykład: obecne społeczeństwo zachodnie.
Zgodnie z porządkiem społeczno-ekonomicznym (lub hegemonią)
kultura

W badaniu kultury w ramach tego samego społeczeństwa dominuje klasyfikacja kultury według klasy społecznej, porządku społeczno-ekonomicznego lub hegemonii ze względu na wpływ, jaki ład materialny wywiera na procesy kulturowe.

Początkowo mówili o kulturze wysokiej i niskiej . Kulturę wysoką reprezentowała oświecona elita społeczeństwa, która sprawowała władzę. Niską kulturę przypisywano niepiśmiennym popularnym sektorom, które były najbardziej wrażliwymi sektorami. Ta klasyfikacja, obecnie nieużywana , była odpowiedzią na ocenę poziomu opartą na hegemonii grupy dominującej.

Wraz z powstaniem nacjonalizmów sektory ludowe uznano za przedstawicieli tożsamości narodowej. W ten sposób zaczęto częściej używać wyrażenia kultura popularna ze szkodą dla kultury niskiej. Wysoka kultura stała się znana jako kultury elitarnej, kultury elitarnej , Culture „hodowane” , oficjalnej kultury i kultury akademickiej .

Na przykład:

  • kultura popularna: tradycje ludowe, takie jak karnawał .
  • kultura elitarna:
  • sztuki piękne („kulturalne”);
  • oficjalna religia lub ideologia państwa (oficjalna lub oficjalna);
  • medycyna jako dziedzina wiedzy (akademicka);
  • Zgodnie z trybami dyfuzji
  • kultura

Wraz z wejściem środków masowego przekazu procesy kulturowe uległy zmianie. Stamtąd wyłoniły się nowe kultury.

Przez kulturę masową lub kulturę masową rozumie się kulturę, która wyrasta z informacji ujawnianych przez środki masowego przekazu, czyli kultura konsumpcji . Wpływa zarówno na kulturę elitarną, jak i na kulturę popularną.

Na przykład:

Globalny fenomen The Beatles i innych idoli muzyki pop;
Powszechne spożycie niektórych produktów i wyobrażeń z nimi związanych (na przykład napojów bezalkoholowych).
Cyberkultura to kolejne hodowle zdefiniowane według ich mediów. Cyberkultura jest rozumiana jako taka, która powstaje w wyniku interakcji podmiotów za pośrednictwem sieci społecznościowych i rzeczywistości wirtualnej.

Na przykład:

  • Second Life , wirtualna społeczność.
  • Kultura Facebooka i innych sieci społecznościowych.
  • Według walk o władzę w społeczeństwie
  • kultura

Różnice między sektorami społeczeństwa generują ruchy oporu i / lub innowacje w obliczu hegemonicznego porządku. Często mają do czynienia z różnicami pokoleniowymi, które uwidaczniają się w świetle postępu technicznego i naukowego. W tej kategorii rozpoznajemy pojęcia subkultury i kontrkultury .

Na przykład:

Subkultury:

  • bujaki;
  • gotyk.
  • Kontrkultury:

Ruch hipisowski;
feminizm.
Zobacz też: